Mostrando entradas con la etiqueta Bilgune Feminista. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta Bilgune Feminista. Mostrar todas las entradas

jueves, 14 de marzo de 2024

#hemeroteka #homofobia | Zarautzen gertatutako eraso homofoboa salatzeko elkarretaratzea deitu dute biharko eragileek

2022ko San Pelaio jaietan herrian izandako eraso homofoboa salatzeko elkarretaratzea //

Zarautzen gertatutako eraso homofoboa salatzeko elkarretaratzea deitu dute biharko eragileek

Aiora Larrañaga Solaberrieta | Zarauzko Hitza, 2024-03-14

https://zarauzkohitza.eus/zarautz/1710408836612-herrian-gertatutako-eraso-homofoboa-salatzeko-elkarretaratzea-deitu-dute-biharko-eragileek

Zarauzko Udalak ere adierazpen instituzionala argitaratu du biktimari "babes osoa" azaltzeko eta erasoaren aurrean "gaitzespenik irmoena" adierazteko.

Asteburuan Zarautzen izan zen eraso homofoboaren aurrean, Zarauzko Udalak adierazpen instituzionala argitaratu du biktimari "babes osoa" azaltzeko eta erasoaren aurrean "gaitzespenik irmoena" adierazteko. Hala, Zarauzko Udalak, erakunde gisa, "argi eta garbi adierazten du ez duela inondik ere onartuko sexu askatasuna eta giza eskubideen aurkako urraketarik, eta bere esku dagoen guztia egiten jarraituko du jokabide hauek gure gizartetik desagerrarazteko", zehaztu du oharrean.

Gizarte arloko eragileek ere gertatutako erasoa salatu dute, eta biharko elkarretaratzea antolatu dute Zarauzko Morroxkak taldeak, Bilgune Feministak eta EHGAM elkarteak. 19:00etan izango da hitzordua udaletxe aurreko plazan, eta herritarrak bertan parte hartzera deitu dituzte, ‘Heteroarauari sua!’ lelopean.

jueves, 20 de julio de 2023

#hemeroteka #subrofobia | Bilbon haurdunaldi subrogatuari buruzko kongresu bat egiten ari direla salatu dute

Berria / Itaiak egindako elkarretaratzea, gaur, Bilbon //

Bilbon haurdunaldi subrogatuari buruzko kongresu bat egiten ari direla salatu dute

Gaur hasi da nazioarteko kongresua, eta Itaiak horren aurka protesta egin du Bilboko Azkuna zentroaren aurrean
Markel Garzon Goitia | Berria, 2023-07-20
https://www.berria.eus/albisteak/230928/bilbon-haurdunaldi-subrogatuari-buruzko-kongresu-bat-egiten-ari-direla-salatu-dute.htm

Emakumeei eta haurdunaldi subrogatuei buruzko nazioarteko kongresu bat egiten ari dira Bilbon egunotan: gaurtik larunbatera izango da, Azkuna zentroan. Hori salatzeko, Itaiak elkarretaratzea egin du gaur, 15:00etan, Azkuna zentroaren beraren aurrean. EHGAMek eta Euskal Herriko Bilgune Feministak ere kongresua gaitzetsi dute.

«Alokairu sabelak amaitu» eta «Zuen aberastasuna gure miseria». Oihu horiekin ekin diote Itaiak antolatu duen elkarretaratzeari. «Emakume langileen esplotazio erreproduktiboan eta umeen salerosketan» oinarritzen den praktika «zuritzera, sustatzera eta normalizatzera» etorri direla salatu dute. Horrez gain, kongresua espazio publiko batean egiten ari denez gero, instituzioek alokairuko sabelak «legitimatzen» dituztela ere gaitzetsi dute: «Prozesu horren deshumanizazioa muturrekoa da, eta praktika horrek milaka eta milaka emakumeren esplotazio erreproduktiboa legitimatzen du».

Espainiako Gorteek aurten, abortuaren lege erreforman, indarkeria gisa definitu dituzte alokairuko sabelak. Halere, Naia Izko Itaiako kideak kritikatu du erakundeek «gutxi» egin dutela praktika hori desagerrarazteko: «Indarkeria matxista bezala definitu den arazo honi praktikan ez zaio inolako aterabiderik ematen, eta, gainera, kongresu hau espazio publiko batean egitea baimentzen da». Izkok erantsi duenez, praktika horrek muturreko egoeran jartzen ditu emakumeak. «Asko esklabo mantentzen dituzte prozesuan zehar, guztiz kontrolatuta. Beste asko engainatuak izan dira bizi hobe baten esperantza faltsuarekin. Beste emakume batzuek pobreziatik ateratzeko jotzen dute horretara. Aldiz, kasu hauek ezin dira banaka ulertu, ezta justifikatu ere, guztiak baitira oinarrizkoak erreprodukzioaren merkatuaren existentziarako, eta, beraz, emakumeen zapalkuntza eta umeen salerosketa indartzen dituzte».

Bestalde, EHGAM Euskal Herriko Gay-Les Askapenerako Mugimenduak ere kongresuaren aurka egin du. «Ugalketa desirak ez daude emakume langileen eta pobretutako herrialdeetako emakumeen gorputzen eta eskubideen gainetik», esplikatu dute sareetan zabaldutako komunikatu batean. ‘Ez gure izenean, ez gure eskubideen izenean’ izenburupean, eskatu dute ez erabiltzeko gizon homosexualen ugalketa nahiak haurdunaldi subrogatuak justifikatzeko: «Guraso izateko desirari edo hazkuntza desirari erantzutea ugalketa merkatuaren esku uzten den honetan, gogorarazi nahi dugu desira horiei erantzuteko beste modu batzuk daudela, salerosketaren logikatik pasatzen ez direnak».

Euskal Herriko Bilgune Feministak ere «kezkagarritzat» hartu ditu haurdunaldi subrogatuaren aldeko diskurtsoak normalizatu dituzten kongresuak eta kanpainak: «Ezinbestekoa iruditzen zaigu hau babesten duten instituzioak interpelatzea eta negozioa sostengatzen duten enpresak seinalatzea». Obuluen donazioaren praktika ere salatu du Bilgune Feministak: Hego Euskal Herrian eta Espainiako Estatuan guztiz zabaldua dago emakume gazteek obuluak ematea diru truke, nahiz eta altruistatzat hartzen den. «Normalizatuta» dagoela gaitzetsi dute: «Emakumeen gorputza merkantilizatzeko erabiltzen den beste negozio bat da. Espainiar Estatua munduko lehen postuen artean dago obodonazioen negozioan».

domingo, 11 de junio de 2023

#hemeroteka #trans #intersexualitatea | Gorputzen burujabetzarik eza, argitara

Berria / Gomez, Madesta (pantailan) eta Sarriugarte, atzo, Donostian //

Gorputzen burujabetzarik eza, argitara

Bilgune Feministak Gorputzen Burujabetzaren I. Topaketa antolatu du. Transexualek eta intersexualek beren gorputzaz erabakitzeko dituzten oztopoez aritu dira, besteak beste
Irati Urdalleta Lete | Berria, 2023-06-11
https://www.berria.eus/paperekoa/2019/008/001/2023-06-11/gorputzen-burujabetzarik-eza-argitara.htm

Gorputzen burujabetzaz, autodeterminazioaz eta subiranotasunaz —edo haien faltaz— gogoetatzen aritu ziren atzo Donostian dozenaka pertsona. Hain zuzen, Bilgune Feministak antolatuta, Gorputzen Burujabetzaren I. Topaketa egin zuten Tabakaleran.

Mahai inguruetako batean, ‘Gorputzen burujabetza. Nondik eta nora’ deiturikoan, Mer Gomez aktibista intersexualak eta Tal Madesta aktibista transexualak parte hartu dute, eta Danele Sarriugarte idazle eta kazetariak egin ditu gidari lanak. Hasiera-hasieratik argi mintzatu da Madesta: «Ez daukagu gure gorputzen gaineko subiranotasunik». Intersexualen kasuan ere halatsu dela uste du Gomezek: «Azken hamarkadetan ez dugu subiranotasunik izan gure gorputzen inguruan; ezta behin ere: gure ordez erabaki dute». Ñabartu du gaur egun «despatologizazio prozesu baten ostean» iritsi direla subiranotasun hori «pixka bat» lortzera. Aurretik, baina, intersexuala izatea zer den esplikatu du: «Ezaugarri sexual batzuekin jaiotzen gara —kromosomak, genitalak, hormonak...—, eta horiek ez dute bat egiten bi arketipo estetiko horiekin —gorputz maskulinoak edo femeninoak—, eta, horregatik, gure gorputzak patologizatu eta diagnostikatu egin dira, eta medikalizazio prozesu oso bat jasan dute».

Patologizazio horixe izan dute bizipenetako bat. Hala azaldu du Madestak: «Patologizatutako espazio batean kokatzen gaituzte etengabe». Eta gogoratu du buru gaixotasuntzat ere hartu izan dela. Gomezek: «Emakumeago izateko edo emakume itxura handiagoa edukitzeko —edo gizon, kasu bakoitzaren arabera—, oso ohikoa da hormonak, gorputz aldaketak eta halakoak errezetatzearekin batera isiltasuna ere errezetatzea». Eta ondorioak ditu horrek: «Horrek berekin zekarren tabu bat izango balitz bezala bizitzea dena, eta beste pertsona batzuekin kolektibizatu ezin izatea».

Batak zein besteak hizpide izan dute indarkeria ere. Gomezek osasun sistemak emandako tratua izan du bereziki hizpide. Transexualen egoerarekin alderatu du: «Adin txikiko intersexualekin, haurtxo intersexualekin, zenbait protokolo martxan jartzen dituzte, hormonazioak, genitalen mutilazioak, aldaketak eta abar dakartzatenak. Hori gure gorputz osasuntsuen aurka egiten da, arketipo horietan ez sartzeagatik. Nolako kontraesana den hainbeste arazo egotea adin txikiko transexualek edo pertsonek egiten diotenean eskaria sistema klinikoari». Nabarmendu du mahai gainean jarri behar dela genitalak mutilatzen dizkietela haurtxo jaioberriei: «Hori egiten jarraitzen dute. Eta egiten jarraitzen dute hemen, EAEn, Euskal Herrian, Espainiako Estatuan...». Gogorarazi du ume horiei ez dietela beren gorputzaz erabakitzen uzten, eta, gainera, kasu batzuetan familiek berek ere ez dutela jakiten hori egin dietenik.

Madestari ere iruditzen zaio «borroka asko» dituztela komunean. Eta bat egin du Gomezek esanarekin: transexualek «zailtasunak» dituzte trantsizioa egiteko garaian: «Esaten da trantsizioa irisgarria dela, eta hori ez da horrela; zerbitzu publikoak ez dira egokitzen trans pertsonetara». Besteak beste, aipatu du osasun sistema publikoan itxaron zerrendak «ikaragarriak» direla: «Guk ezin dugu hamabi edo hamahiru urte itxaron trantsizioa egiteko».

Egindakoez eta egitekoez

Ezinez eta egitekoez ez ezik, lortutakoez eta erronkez ere aritu dira. Gomezek, esaterako, esan du lortu dutela erreferente eta erreferentzia gehiago egotea: «Esfortzu handi bat egiten ari gara gero eta erreferentzia gehiago egon daitezen ez dutenak klinikoaz hitz egiten, baizik eta esan dezatela hor gaudela: elkarteak gaudela, gure diskurtsoak etxeetara irits daitezela...». Zenbaitetan ezjakintasuna baitago oraindik: «Jende asko dago hau zer den ez dakiena. Izan ere, sexu-genero sistemaren sustraietara jotzeak eta sexua zalantzan jartzeak sistema ezarriaren eta sistema oso binario baten zimenduak puskatzen ditu». Gainera, erronkatzat dauka pertsona arrazializatuengana edo beheko klase sozialetakoengana ere iristea.

Madestak, berriz, azaldu du, adibidez, 2016tik Frantziako transexualek ez daukatela ezinbestean esterilizatu beharrik. Eta aurrera begira, zer? «Gure gorputzen gaineko autonomia berreskuratu behar dugu».

Gomezena, Madestarena eta Sarriugarterena ez da izan topaketetako saio bakarra: Jule Goikoetxea eta Mijo Lizarzaburu gorputzaz eta materialismoaz aritu dira; Eva Perez, Lizar Begoña eta Elena Olabe, berriz, «lerro arteko disidentziaz».

martes, 2 de junio de 2015

#hemeroteca #feminismo | Puta baten istorioa

Irudia: Gorputz_Grafiak / Concetta Probanza
Puta baten istorioa
Oihana Etxebarrieta Legrand - Bilgune Feminista | Berria, 2015-06-02

http://www.berria.eus/paperekoa/1832/017/003/2015-06-02/puta_baten_istorioa.htm

Demagun orain kontatzera noan hau nire istorioa dela. Demagun txikia nintzelarik ikerketa eta deskubrimendu garai paregabea izan nuela, kalean lurrean topatzen nuen guztia ukitzen nuela, poltsikoetan gordetzen nuela eta gero, etxean, lanak izaten zituztela txikleak, klipak, barraskiloak eta harriak poltsikoetatik kendu ahal izateko. Demagun auzoan alde batetik bestera ibiltzen nintzela eta auzotarren etxeetara hurbiltzen nintzela merienda goxoenaren bila. Demagun etxekoek hori guztia onartzen zutela, «grazia» egiten ziela eta lasai asko egunero-egunero hori egiten jarrai nezakeela. Baina demagun deskubrimendu eta auto-plazer bilaketa horretan nire klitoria eta bagina ukitzen hasi nintzela, eta asko gustatu zitzaidala. Plazer iturri handia eta nirea zela konturatu nintzela, eta horrela masturbazioa topatu nuela, kuxin batekin, sofaren besoekin, ohean, eskuarekin... Demagun dena primeran joan zela heldu batek «Atera eskua hortik, zikina da!» esan zidan arte. Demagun egun horretan ikasi nuela nire alua zerbait zikina zela (lurreko txikleak baina gehiago!) eta masturbatzeari utzi niola.

Demagun urte batzuk beranduago, institutuan nengoela, mutilekin ligatzen hasi nintzela. Lagun guztiek harremanak zituzten, eta ni atzean geratzen ari nintzela; beraz, nire lehen muxuak bilatzeko irrikitan nengoela. Baina ezin nuela gehiegi ikusarazi ligatu nahi nuenik, ez nuela lehen muxu horiez gain askoz gehiago eskatzerik, ezin nuela gaur batekin eta bihar bestearekin probatzen ibili... Sexualki aktiboa bai (bestela moja bat nintzateke) baina ez gehiegi izan behar nuela, ezin nuela puta bat izan. Hortxe zegoen nire marra. Demagun beldurra nuela marra hori zeharkatzeko, emakume onaren eta txarraren arteko marra zeharkatzeko. Marra hori sexualitatean, gorputzaren ezagutzan eta plazeraren kudeaketan markatua zegoen. Beraz, demagun sexu-heziketa egitera etorri ziren gazteek masturbatu eta klitoria ikusi, ukitu eta maitatu behar genuela esan zigutenean klaseko guztiek barre egin genuela.

Demagun zenbait urte beranduago, unibertsitatean, mugimendu feministan ibiltzen hasi nintzela eta gure herrian erakusketa bat antolatu genuela herriko historiako emakumeak itzaletik argira ateratzeko. Demagun fabrika bateko emakumeen argazkiak bildu genituela, eta ikasi genuela emakume horiek frankismo garaian lantegietan ibili zirela, askotan seme-alabak bakarrik hezten zituztela, eta, gainera, sindikatu eta haien eskubideen alde borroka egin zutela. Demagun, argazki horiek erakusten ari ginela emakume nagusi bat hurbildu zitzaidala, eta esan zidala emakume langile horiek putak zirela esaten zela herrian. Esan dezagun egun horretan konturatu nintzela puta estigma, sexualitatetik harago, sistema oso bat mantentzeko estigma bezala erabiltzen zela, familia heterosexualaren barruan lan banaketa eta rol banaketa konkretuak egiteko ere balio zuela, emakumeak etxean mantentzeko, ekonomikoki aktiboak ez izateko, botere harremanen baitan menpeko izateko.

Demagun hau guztia niri gertatu zitzaidala, edo zuri. Sistema heteronormatibo baten barruan, seguru zuri ere gertatu ahal izan zaizula. Emakume guztiak bestearen, txarraren beldurrarekin hezi gaituzte, izan behar ez dugun horren baitan. Gure heziketa guztia puta izendatuak izan ez gaitezen bideratu dute. Horrek, gainera, kolektibo konkretu baten estigmatizazioa ekarri du. Bizi txarreko emakumeak, kontrolatuak eta lanbide okerrekoak... Zenbat aldiz entzun ditugu hitz horiek sexu langileez hitz egin dugunean? Biktimizazio horri aurre egiteko bide ezberdinak hartu dira. Bata, zenbait instituziok hartu dutena, politika asistentzial eta geroz eta punitiboagoak sortu dituena. Aurre egin baino gehiago, biktimizazioan, estigmatizazioan eta zigorrean izan du oinarria. Bestea, antolakuntzaren eta saretzearen bidea izan da. Azken urteetan sexu langileen eta haiekin lan egiten duten zenbait elkarteren arteko aliantzak direla medio, sexu langileen sindikatuak, elkarte feministak... sortu dira, haien ordez hitz egiteari utzi eta haiek ahots propioarekin hitz egiteko. Euskal Herrian, Gu Gaitun elkartearen sorrerak sexu langileekin lan egiten duten talde ezberdinen koordinazioa bultzatu du, eta bide luzea opa diogu! Mugimendu horiek guztiek egin dezaketen lana handia da, alde batetik sexu langileek duten egoera eta eskakizunak elkartu eta borrokatzeko, baina baita gure buruetan oraindik dagoen marra hori deuseztatzeko ere. Baina ezin dugu mugimendu horien gain utzi ardura guztia. Gurea ere bada. Prostituzioaz, putez, estigmez... hitz egin behar dugu. Ikusarazi, salatu eta eraldatu behar ditugu. Edo gure egin. Queer mugimenduak egin zuen bezala, hitzak bereganatuko ditugu, eta puta izateak sexualki askea, independentea, norbere buru eta gorputzen jabea, langilea, sistemaren kontrakoa... izatea esan nahi badu, ni ere puta bat naiz.

Demagun hasierako historia imajinatu besterik egingo ez dugun eguna iritsiko dela.

miércoles, 29 de abril de 2015

#liburuak #feminismoa | Gure genealogia feministak : Euskal Herriko Mugimendu Feministaren kronika bat

Gure genealogia feministak : Euskal Herriko Mugimendu Feministaren kronika bat / Edurne Epelde Pagota, Miren Aranguren Etxarte, Iratxe Retolaza Gutierrez
Euskal Herria : Emagin Dokumentazio eta Ikerkuntza Zentro feminista, 2015 [04-29]
600 or. : ir.
ISBN 9788460667032 / 25 €

/ EUS / ENS / SH / Bilgune Feminista
/ Activismo / Documentación / Euskal Herria / Feminismo / Historia – Siglo XX / Historia – Siglo XXI / Mujeres - Historia

Ate txiki zenbait ireki ditugu liburu honetan, Euskal Herriko Mugimendu Feministaren ibilbidea argitzen laguntzeko asmoz. Ate txiki horietara hurbildu, eta begira ezazu ate-zulotik, isil-gordean, marruka. Eta ateak ireki, norberaren gelatik plazaranzko bidean, eta atzera gelara ere, lehio eta zutabeetan zirrikituak egitera, atseden hartzera, eta berriro ere indarberriturik eta arrakalaturik plazara itzultzeko. Orro egitera, patriarkatuaren hormatzarrek dardara egiteraino.

“Gure genealogia feministak” liburua: Gau patriarkalean antortxa piztuta
Onintza Irureta Azkune | Argia, 2015-04-30

http://www.argia.eus/blogak/onintza-irureta/2015/04/30/gure-genealogia-feministak-liburua-gau-patriarkalean-antortxa-piztuta/

Hamar urteko lanaren ondoren, argia ikusi du Gure genealogia feministak. Euskal Herriko Mugimendu Feministaren kronika bat liburuak. 1960ko hamarkadatik hasi eta gaur arteko talde, aldarrikapen eta ekimen feministak bildu ditu 600 orrialdeko liburuak.

Emagin Dokumentazio eta Ikerkuntza Zentro feministaren eta Euskal Herriko Bilgune Feministaren eskutik sortu zen Euskal Herriko feminismoen kronika jasotzeko beharra. Miren Arangurenek, Edur Epeldek eta Iratxe Retolazak ondu dute liburua.

Donostiako Koldo Mitxelena kulturunean egindako aurkezpenean, Iratxe Esnaolak lapurrei eta espoliatzaileei dei egin zien: “Gau patriarkala zabaldu duzue, eskularru beltzek gure ahoa estaltzen dute. (…) Ez duzue lortzen gure memoria galtzea”. Borroka feministan, hasiera haietan, antortxak eskuan hartuta abiatu zirenei eskerrak eman zizkien, “su horretan eraman gaituzue guztiok”.

Hamar urtez Euskal Herriko txoko guztietako taldeen informazioa jaso dute liburuan, tartean argazkiak, afixak eta pegatinak. Egileen ustez, egin beharreko lana zen. Atzoko eta gaurko feminista militanteentzako liburua dela adierazi zuten, baina baita feminismoan edo genero kontuetan interesa duen edonorentzat ere. Lanean aritu diren bitartean, itzalean zegoen mugimendu ederra ezagutu dutela diote, Ipar Euskal Herritik abiatuta. Liburua antolakuntzarako eta kontzientzia feministarako deia da.

Miren Arangurenek Iratxe Esnaolaren hitzei tiraka esan zuen gau ilun eta luzea dela patriarkatuarena, eta “denon artean indarra biltzen dugu edo ezingo da egin”.

DOKUMENTAZIOA
Edurne Epelde · Bilgune Feminista: «Kontzientzia feminista eremuz eremu hedatu da»
Erakusketa eratzeaz gain, Bilgune Feministak 'Gure genealogia feministak' liburuan bildu du Euskal Herriko feminismoaren historia. Mugimendu «oso bizia» izan du.
Maialen Unanue | Berria, 2015-04-30
http://www.berria.eus/paperekoa/1919/039/489842/2015-04-30/kontzientzia_feminista_eremuz_eremu_hedatu_da.htm
Edurne Epelde eta Miren Aranguren: «Oso bizia izan da mugimendu feminista, beti emakumeak nola erakarri birpentsatzen»
Gure genealogia feministak: Feminismoaren arrastoa jarraituz, Euskal Herriko mapa morea koloreztatu dute, euskal mugimendu feminista azken lau hamarkadotan bizi-bizi egon dela frogatuz.
Oihana Llorente Arretxea | Gaur8, Naiz, 2015-03-28
http://www.naiz.eus/eu/hemeroteca/gaur8/editions/gaur8_2015-03-28-06-00/hemeroteca_articles/oso-bizia-izan-da-mugimendu-feminista-beti-emakumeak-nola-erakarri-birpentsatzen

viernes, 30 de enero de 2015

#hemeroteca #feminismo | Vamos hacia la soberanía feminista de Euskal Herria

Imagen: Topatu
Vamos hacia la soberanía feminista de Euskal Herria
Estamos ante una gran oportunidad de construir el cambio en Euskal Herria desde el feminismo, para pasar del contrapoder al poder. Muestra de ello es el VI. Encuentro feminista de mujeres abertzales Jostorratzak dantzan ditugu, hacia la soberanía feminista de Euskal Herria que realizamos en Ondarru (Bizkaia) el pasado 13 de diciembre de 2014. Felicidades y muchas gracias a las 600 feministas que allí nos reunimos, a todas las feministas que tienen como objetivo la soberanía feminista de Euskal Herria.
Saioa Iraola Urkiola eta Amaia Zufia Erdogain · Euskal Herriko Bilgune Feminista | Naiz, 2015-01-30
http://www.naiz.eus/eu/iritzia/articulos/vamos-hacia-la-soberania-feminista-de-euskal-herria

Sabemos que la globalización, la libre movilidad del capital, las políticas económicas neoliberales y la crisis económica y social han precarizado totalmente la situación socioeconómica de la sociedad. Estamos inmersas en un importante proceso de cambios en el que el capitalismo se está refundando en su versión más cruda. Así, estamos ante transformaciones de las viejas instituciones de la modernidad y de sus relaciones sociales, y del imaginario colectivo que éstas producen. Aumenta la brecha entre ricas y pobres, y de esta manera se incrementa la competitividad social. En esta carrera las trabajadoras mujeres, migrantes, trans, presas, las que tenemos diversidad funcional no estamos en el bando de las ganadoras. La reinvención del sistema patriarcal que vivimos conlleva que cada vez se toman más lejos las decisiones que condicionan nuestras vidas, siempre bajo los intereses del poder económico. Están logrando imponernos todas sus reformas estructurales criminalizando la lucha social, castigando la solidaridad y con una gran militarización. Los sectores ultraderechistas que están en el poder se refuerzan y retroalimentan con un sinfín de mecanismos de explotación.

El sistema patriarcal y capitalista nos ha traído hasta aquí a la fuerza. Pero es el momento de romper las normas, de crear, de construir, de inventar, de hacerle frente al miedo. Es el momento de aprovechar la oportunidad de cambio que vivimos en Euskal Herria, sosteniendo la cuerda del feminismo y tirando fuerte de ella. Tenemos la capacidad y la oportunidad. Tenemos que direccionar el cambio, es el momento de avanzar en el camino de una transición feminista para nuestro pueblo.

Hoy, que vivimos una grave situación socioeconómica, que es cada vez más difícil desarrollar una vida digna, seguiremos trabajando por unas condiciones de vida dignas, pero al mismo tiempo, nos urge seguir profundizando en la conceptualización y en la práctica sobre el buen vivir y una vida digna.

Vamos hacia la soberanía feminista de Euskal Herria! Vamos a lograr el reconocimiento social de los trabajos de cuidados y a superar la división sexual del trabajo. A repartir los trabajos domésticos y a colectivizar los procesos de sostenimiento de la vida. Asi lograr un reparto justo y paritario del tiempo, creando los tempus-es que nos permitan satisfacer nuestras necesidades y deseos. Vamos: A enfrentar las políticas que tienen como objetivo el control de nuestros cuerpos, creando mecanismos para vivirnos en cuerpos libres, diversos, cambiantes. Vamos: A mostrar el daño que produce este modelo de familia, de relaciones, y estas identidades hegemónicas. A romper los binomios de sexo, género y sexualidad y a reinventar nuevas identidades colectivas e individuales. Cuestionando la heteronorma y la familia nuclear, y a visibilizar otros modelos de convivencia y de relación, sabiendo que éstos son dinámicos. Vamos: A crear herramientas para enfrentar la violencia sexista, sabiendo que es la mayor baza del sistema patriarcal, haciendo propuestas en organismos públicos, tejiendo nuestra red e impulsando la autodefensa feminista. Y para ello, para llevar a cabo nuestra revolución, tenemos que seguir creando sujetos políticos partiendo de las diversas opresiones que vivimos (sexo-género, clase, cultura-raza, edad...). Necesitamos sujetos políticos diversos que se articulen y alíen para desarrollar una práctica feminista contundente.

La transición feminista está en marcha. Para seguir caminando, la red que hemos creado durante tantos años, la que mostramos en Ondarroa, no puede detenerse. La soberanía feminista individual y colectiva es nuestro norte. No dibujamos esta soberanía como algo estático e inamovible, sino como un proceso dinámico y que cambiará según el momento. Es un proceso de lucha, de construir alternativas y de identificar nuevas reivindicaciones. Es nuestro deseo y el camino que transitaremos para cumplir nuestros objetivos.

Cada una aportará desde su lugar, desde su preocupación y motivación, pero tenemos que marcarnos objetivos comunes. Tenemos que constituir un liderazgo feminista fuerte. Ha llegado la hora de multiplicar las fuerzas y luchar juntas. Todas somos necesarias. Algunas quieren crear un estado feminista, otras hablan de una alianza estratégica del movimiento feminista, pero todas queremos avanzar en la transición feminista de nuestro pueblo. En este camino, creemos que es necesaria la puesta en marcha de un espacio feminista permanente en un corto plazo de tiempo. Para trabajar sobre consensos a largo plazo, para definir direcciones, para tomar decisiones y para ganar incidencia política.

Es el momento de aliarnos. De tejer una red feminista diversa, amplia y sólida, tejida en el reconocimiento mutuo y en la alianza. Que parta de las múltiples estrategias que componen el Movimiento Feminista, porque solo lograremos la soberanía feminista de Euskal Herria mediante la complementación de las mismas. Construiremos estas alianzas desde los acuerdos y las desarrollaremos también desde los desacuerdos. Serán alianzas puntuales y alianzas estratégicas que articulen a quienes procedemos de un origen, una generación, una disciplina o una cultura política distinta.

Vivimos un momento histórico. Tenemos más opciones que nunca para el cambio, y para que éste sea de raíz, para construir la soberanía feminista de Euskal Herria. Las feministas seremos dueñas del poder y lograremos capacidad e incidencia política: vamos a pasar del contra-poder al poder. Necesitamos el reconocimiento Movimiento Feminista como interlocutor político y social para poder condicionar e incidir en el mapa político, en todas las decisiones que se están tomando a expensas de nosotras. Podemos lograr esto en un corto plazo poniéndonos objetivos y estrategias comunes. Vamos hacia la soberanía feminista de Euskal Herria!

jueves, 7 de enero de 2010

#hemeroteca #activismo | Colectivos homosexuales presentan la protesta contra el obispo Munilla

Imagen: El Mundo
Colectivos homosexuales presentan la protesta contra el obispo Munilla
Garapein, Bilgune Feminista, Medeak y EHGAM se manifestarán el sábado
El Mundo, 2010-01-07
http://www.elmundo.es/elmundo/2010/01/07/paisvasco/1262883421.html

Diversas asociaciones de gays y lesbianas de Guipúzcoa recibirán al nuevo obispo de San Sebastián, José Ignacio Munilla, con una concentración de protesta por el nombramiento de un prelado al que consideran "un apologeta del odio" hacia los homosexuales.

Garapein, Bilgune Feminista, Medeak y EHGAM, que integran la coordinadora "TransMarikaBolloFeminista", tienen previsto celebrar este acto el próximo sábado en la plaza del Buen Pastor, junto a la catedral donde ese mismo día Munilla tomará posesión como obispo, en sustitución de Juan María Uriarte, que ya se despidió de sus fieles el 2 de enero.

Mikel Martín Conde, portavoz de esa coordinadora, que ha participado hoy en una rueda de prensa junto a Kattalin Pérez, ha asegurado que Munilla "tiene un dossier a sus espaldas lo suficientemente grueso y grave" como para justificar esta protesta.

"Para desgracia de la sociedad guipuzcoana, Munilla va a transmitir los postulados de Ratzinger y Rouco Varela, va a ser el representante oficial del dogmatismo religioso del conservadurismo. Estamos hablando de un homófobo que se considera a sí mismo 'sanador de los impulsos neuróticos que están presentes en el deseo homosexual', y que afirma que la pandemia del Sida se debe a la 'obsesión pansexualista de las autoridades'", ha destacado.

Pérez ha añadido que estas asociaciones "saben lo que es la Iglesia", pero cree éste es un caso de "una intransigencia tan dura que es necesario reaccionar", porque Munilla va "a sacar sus dientes y cuchillos" para atacarles.

Martín Conde ha dicho que las críticas del nuevo obispo no se ciñen al colectivo homosexual, sino también a las mujeres que interrumpen voluntariamente el embarazo o a quienes hacen uso médico de las células madre, por lo que considera que los colectivos feministas y la comunidad científica tendrán también "algo que decir".

Espera que se pronuncien asimismo aquellos políticos que en las instituciones han aprobado mociones de apoyo y solidaridad a las "justas reivindicaciones" de los homosexuales.

Ha afirmado que en Guipúzcoa existen muchas personas religiosas que les respaldan y que igualmente critican "la falta de democracia que hay en la Iglesia y cómo la jerarquía católica pasa por encima de sus opiniones o voluntades".

No se ha sumado a esta protesta la asociación de homosexuales del País Vasco Gehitu, que abandonó la coordinadora hace tiempo.